پارت دویست و سی :

لحظات شیفته‌ی مشترک شدن بودند، مانند لحظه‌ای که فکر بامداد در ذهن نیکو جان گرفت و در همان لحظه بامداد حاضر در فکر و خیال نیکو، نشسته روی پله‌های مقابل ورودی خانه‌ی حنیف، آرنج‌هایش را روی زانوان پوشیده از شلوار سیاهش قرار داده و دستانش را که تا میانه‌ی ساق به سبب بالا بودن آستین‌های پیراهن سرمه‌ای که باز بودن دو دکمه‌ی اولش تخت سینه‌ی تیره‌اش را به نمایش گذاشته بود برهنه بودند، د

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۱۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۵۱ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • مهسا

    0

    یعنی بدبخت تر از هومن و بامداد تو این رمان پیدا نمیشه

    ۷ ماه پیش
  • مهدیه فیروزی | نویسنده رمان

    بامداد که تهشه

    ۷ ماه پیش
  • فاطمه زهرا

    1

    الهی...نشاط خیلی گناه داره...

    ۸ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️